Αυτό που συνεχίζω να θυμάμαι είναι το πώς εμφανιζόταν η ακτογραμμή μέσα από τα μπροστινά δίχτυα του καταμαράν, ενώ ο ήλιος ήταν ακόμη απαλός και όχι πολύ δυνατός. Η οργάνωση ήταν πολύ ομαλή: η παραλαβή από το ξενοδοχείο ήταν στην ώρα της, η μεταφορά στη μαρίνα του Κεμέρ ήταν σαφής και οργανωμένη, και ξέραμε ακριβώς πότε θα επιστρέφαμε, κάτι που καθησύχασε τους γονείς μου. Το μόνο μικρό μειονέκτημα ήταν μια σύντομη αναμονή στο λεωφορείο όσο παραλαμβάνονταν οι υπόλοιποι επισκέπτες, αλλά παρέμεινε άνετη στις ανοιξιάτικες θερμοκρασίες. Το πάρτι με τον αφρό και η ζωντανή διασκέδαση ήταν ζωηρά χωρίς να γίνονται χαοτικά, και το γεύμα που περιλαμβανόταν ήταν απλό αλλά αρκετά φρέσκο για ένα ελαφρύ γεύμα ανάμεσα στις βουτιές.